BAĞBAN GAZELİ

-Mehmet Osmanoğlu 

*

Bağban hâr-ı nâlânın feryadını duyarsa

“hak mıdır ki bu gonca öz dalına ağyarsa”

kimse bilmez ve görmez içindeki yarayı

bağrında açan güle bülbül gelip konarsa

şair dahi incitir bir dem durup düşünmez

güldeki hak sahibi ya dalındaki ‘har’sa

uzanıp mahremine canına kast edenin

ya reva değil midir hoyrat eli kanarsa

kim demiş gece siyah, zindan karanlık diye

bir güneş gibi canan rüyalara doğarsa

mevsim kime göre yaz neye göre kış olur

zemheri denen vakit ya gönlüme baharsa

şaşırtan ayrıntıda gizlenir bazı gerçek

bilmez her aklı olan, ehli anlar anlarsa 

dökülür dudağından cürmünün gölgeleri

aşık iştiyak ile dildarını anarsa

hicran mıdır düşerse şem’ine o dildarın

pervane elem duymaz bu aşk ile yanarsa

hakkı var Fuzuli’nin aşıklık davasında

mecnun divane düşüp leyla’yı yar sanarsa *

alem gülistân olup mest eylese gözleri

bakmaz aşık birine, o Gül’de var ne varsa.

* “Mende Mecnun’dan füzûn aşıklık isti’dadı var

Âşık-ı sâdık menem Mecnun’un ancak adı var”

Fuzuli

MEHMET OSMANOĞLU