I
memleketimden
haberler getiren rüzgar
bağbozumu renginde
kışın yüreğine düşmeden
otururuz bir köşede demleriz zamanı
elma kızıllığında
bazen
gökyüzünü yanımıza alır
göndeririz gözlerimizi
buğulu resmin arasından
heyecana kapılmadan
mazinin yara almamış dehlizlerine
ekeriz
kelebeğin kanadına konduğum günleri
bir bir alkışlar ürkek kelimeler
sessizce aramızdan akıp giden seneler
II
memleketime
haberler götüren meltem
kar rengine alışmadan yüzlerimiz
koşarız mevsimi olmayan bir dehlizden
seyrederiz alın yazımıza çizdiğimiz
memleket hasretini
düşler sokağında susan
çocukluğumu yanıma alıp
duygusal tılsımı hiç kimseye kaptırmadan
anıların garip med cezirlerine aldırmadan
süzeriz
salep kokusunda konuştuğumuz sevdalarımızı
tek tek set çeker sözcükler
gürültüyle içimizde bir devran kapatan
gelip giden görüntüler.
*
MEHMET MORTAŞ
