Hikaye

Her insanın bir hikâyesi vardır. O hikâyeyi de tek başına kendisi var etmemiştir. O, yaşanmışlıkların ardında bir boyun nefesi, bir soyun yankısı, bir aidiyetin

Eskici geldi, eskiciii!.. Mobilyaların tozunu alan Nilüfer elindeki bezi radyonun üzerinde bir an durdurdu. Son günlerde o radyonun tozunu almak, aynı acıya her sabah

Güneş, Hacıyörüklü’nün dik yamaçlarından kızıl bir perde gibi ağır ağır iniyordu. Evlerin çinko çatıları alışkın oldukları bir akşam koyuluğuna bürünüyordu. Mahallelerin birbirine sırt dayamış

Telefonuna gelen bildirim sesi ile eli gayriihtiyari cebine gitti. Artık modası geçmeye yüz tutmuş, ekranında derin çizikler oluşmuş, bir köşesi çatlamış telefonunu usulca çıkardı

gurbet Halep doğumlu bir ortaokul öğrencisi kitap okuma saatinde altını çizdiği kelimeyi öğretmenine sordu: -Öğretmenim gurbet ne demek? Öğretmen, bir süre düşündükten sonra cevap

                                                                                                                 -Tarihin tozlu rafından alınmıştır-   Vaktiyle, zamanın yavaş aktığı, gölgelerin bile ağır düştüğü bir çağda… Osmanlının çekilen nefesi Anadolu’nun dağlarında yankılanırken Elbistan’ın

Hep oradalar. Tezgâh açar gibi, gün boyu tezgâh başında bekler gibi… Şehirlerarası karayolunda, eski garajla perşembe pazarının kurulduğu alan arasında uzanan üst geçidin eski