ŞİİR

Ayaklar altına serilmiş Binbir çeşit ayna Kendini görmek isteyen Eğsin başını   Rüyalar sizin Kendinize anlattığınız kadar gizli Dürüst olduğunuz kadar aşikar kelimeleriniz  

yavaş yavaş kayıyor elimizden çocuk gidiyor rüzgarın kaypak taraflarına   gençliğimin ecel terleri döktüğü kuyusu matemden gözleri karanlık kavruk teninde yaklaşmakta olan tufanın habercisi

* Aşka müptela olalı âh ü figandayım ben Kırık bir sandal ile od’dan ummandayım ben Yana yana kül olanlar tekrar yanmaz dediler O vakit

kapı aralık; giren yok, bekleyen gölgeler. gürültü değil bu; çöküyor sükûnetin tortusu. camda kızımın silik çehresi, yüzü mü, yoksa sızısı mı buğuya hapsolmuş yutulmuş

Sormayın beni bana, araftayım arafta. Üşümek nerededir, yanmak hangi tarafta? Ne bir zemheriyim ben ne bahar baştan başa. Ocak üvey evlattır benim yanımda kışa.

bir kuş sökünü göğümde düşüyor toprağın, suyun damarlarına kızıl ve kara, ışıl ışıl renklerin sorgusuzluğunda firari düşlerden geriye kalan kubbelensin bu kentin üzerine o

1. Ruhunda aralanan pencere İçeride Afrikalı bir çocuk Bir sokak lambası gölgesine Bütün hayalleri sığmış.   2. Silahlı besmelelere dönüşmüş Gölgeleri bir düşün Üflenir

* Gezdiğin dağların çiçeklerinden Tespih niyetine, dizip de gönder. Su içtiğin olukların birinden, Yazmandan bir yudum, süzüp de gönder. * Coğrafya ayırsın yollarımızı, Tarihe

              Recep Kocalar dosta ithafen * “Dostluk hırkasını yamar giyerim.” Muhabbet tavında, pişerim dostla. Yolu yakın eder, hedefi beri; Nice engelleri aşarım dostla. *

kaynağını, kendine giden yolu, bir sır gibi saklayan yönler günleri çantasına doldurup sahibine sahte tapular sunmakta.   içimde eriyip kaybolan mutluluk yaşanmamış çağlar kadar