– NURKAN GÖKDEMİR * gül üstünde katre katre üstünde gök gök üstünde Aşk… katre gül ve Aşk… ve Rahman ve Rahim…
ŞİİR
MUHAMMED İLE SAMEER
– OĞUZ KAYIRAN * Ayaklarıma üşüştü arşınlayan o tozlar –ki hep eski yüzündü Oysa dalıp dalıp giden, kararan bir kenarda kalmıştı gözlerin / coğrafyada
MUTLULUK
– EYÜP EKİCİ * Yaralara merhemsin, dertlilere de deva Etraftan hiç dağılmasın bu neşeli hava Bir yanda, acılar, çileler ve ızdıraplar, Bir yanda da,
ÖZ BOZUK
*RAMAZAN DEMİRTAŞ * Kelepçe vurulur sivri dillere. Diyen üzgün, duyan süzgün, söz bozuk. Mızrap yasaklanmış çalan ellere; Aşık üzgün, ozan süzgün, saz bozuk. *
TÜRK’ÜN ÖLÜMSÜZ NEFERLERİ
*FİLİZ KALKIŞIM ÇOLAK * ey benim ölümle kucak kucağa Mehmetlerim bir avuç toprak uğrunda Dağlıca’da Hakkari’de Tunceli’de dört bir yanında yurdun yıldızlara yükselen yiğitlerim
TÜRKLÜK SERGÜZEŞTİ
*ALİ KEMAL MUTLU * Sür tarihçi izimizi, sür ki görsün devran bizi Bozkurt gibi sesimizi, bozkır olan evimizi. Kişnesin kalemin sür de bilsin Altay’ı
YALNIZLIK
*Mehmet OSMANOĞLU * Gün devrilip el ayak çekilince sokaktan Kor gibi yalnızlığın bağrına gömülürsün. Yanıp sönen hayaller bir el eder uzaktan, Kuşanıp yağmurunu
ZAMAN PERDESİ
*MEHMET ŞİRİN AYDEMİR * sancısı tutar ufkun birazdan ayak seslerinden kızıl gülüşlü bir çocuğun çitlembik ağaçlarında sığırcık çığlıkları zaman perdesini yırtar Katran esvabını çıkarır
ZEMBEREK
*HALİL CİN * Ne yapsan atamazsın o miskin hırkayı sırtından arşın katları açılır bir bir huma kuşu saffiyetini taşır gözler hangi yola sapsan bırakmaz
KELİME DEĞER
*HAŞİM KALENDER * Gergefte oturmuş düğüm çalarken O günün acısı kilime değer. Çöplükte çocuklar benzi solarken Köz olur gökyüzü elime değer. * Bilirim ahiri










