Topraklama

Salih SEZEN

O ağacın gölgesine güveniyordum en çok

ağaçtır yaşar her halükarda dedi diyeydi güvenim büyükbabama

nasıl çıkabilir ağaç büyükbaba sözünden

büyükbabanın sözüyle başlar kumar

O derdi ki başlar sıkışınca

başınız sıkışınca canınız

cemaller kararınca ciğeriniz

ciğerler yanınca

susayınca günler bir gün toprağa alüvyonlu

kıstıran her zaman yakalandığım yolu

örümcek ağıydı en kabadayısından

yakalardı yalanımı korkaklarınız

teslimiydi bayraksız bir köyün kusursuz

Kıbleye doğruluşu azami hızla  döllenen leyleklerle

zambaklar arasından seğirtirken

bir yaban türküsü

ekmek gibi sızlar boynu vurulmuş bir güz üzümü

büyük babamın çıkınında debelenen

her dünyaya uzaktınız

ahşap merdivenli kondudan başlayan

Konduların avlusunda

tavşan doğururdu  yeni tavsanları

gülerdi yeni çocuklar

hep sancıydı eylem doğada

hep yokuştu akvaryumu derelerin

her sedirin arkasında vardır aksi gibi

tavşan evleri

sözünüz cocuktu duyulmazdı

babadan kalma ağzınızla oynadığınız

oyuncağımdı kar tipileri

soyamazdınız kabuklarını tavlı camların

klavuzsuz akşamlarında çok arkası yarınların

çıplaktı dururdum ayaklarınızsız

çilek kokacak gibi olurdu yüzüm

çözülürdü bir leylak serinligine

dökülen sesinizden tarhana

Topraklama” için bir yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Facebook
Twitter
YouTube
Instagram