Kasılman boşadır, varlığın boşa! Adamlık nefisten tavizle olur. Yaratan görmez mi sanırsın hâşâ! Giderken yanında yaptığın kalır. * Vurarak kırarak menzil alınmaz, Bir gönül
ŞİİR
EMANET KOKULAR
bir çiçeği koklayacak gücümüz yok artık yürüyerek tamamlarız günleri sırtımızı dayadığımız dün eksilir pencerelerden yana yakıla tüketiriz yönleri artık hiçbir şey eskisi gibi ölmez
HÜNKÂR HACI BEKTAŞ VELİ
Aşkın ateşinde kordun, Hünkâr Hacı Bektaş Veli! Hakikate bağdaş kurdun, Hünkâr Hacı Bektaş Veli! Sevda nazarıyla baktın, Gönülden gönüle aktın, Karanlığa kandil
Göçebe Kar
gündüz gizlice gece ulu orta göğün eşiğinde ölmeden afşin’e göçebe bir kar inse bir sırrın kaldırımında yürüsek soluk ve uzun gölgelerle beraber ay’ın parlayan
DENK DEĞİL TERAZİDE
1 döktüm mürekkebi kağıda çocuk sevinciyle yolladım beyaz güvercinimi kalbime işlendi ilmek ilmek dakikalar antik kilim çıktı ortaya görenler hayrete düştü bu da neyin
O SEN OL
– Mutsuzluğun gölgesi hiç düşmesin yüzüne, Gözyaşı bende kalsın, gülen sen ol sevdiğim! Yer ayır saklanayım, yüreğinin gizine; Dünyadaki yerimi bilen sen ol sevdiğim.
GEL GÖR İSTERSEN
hülyalı bir bakıştı anlamlandırmaya çalıştığım ümitlerini masum bir duyguyla yaşayıp erteleyen lakin bir hayat var bakışlarda maviye düşen yalın sade Allah vergisi güzellik aynaya yansıyan ay düşmüş sandım
SEVGİYİ ALIP GELDİM
* Dağılıp kırılıyor çiçekler üşüyünce Ne zaman gökyüzüne baksam solgun İçimde ağlayan suyu serin bir bir pınar var. Işıkları açmayın, görmeyin yaram derin. *
AŞK SEZGİSİ
belki de bilmiyorlar, gerçekten bilmiyorlar akıl gerektirmeyen hakikati yağmuru buluttan zannediyorlar rüzgarı güneşten ve aşkı bir çift gözün tutuşturduğu ateşten nedensellik kafesine hapsettiler vesileleri
DEĞER VERME HİÇ DEĞMEZ
Menfaate özel önem verenden Hayır gelmez, değer verme hiç değmez. İlişkiyi çıkar için kurandan Hayır gelmez, değer verme hiç değmez. * Hep isteyip hiç
