Yazar: admin

sebepsiz uzaması bir özlemin çocuk bahçesinde dal budak düş çınarı Tanrı’m, öğütmesin bu değirmen beni   kamburumu yere bıraksam toprak akar, dağ üşür, rastgele

* özde akıllıyımdır o toplara girmem ben kayış gibi bir yüzüm iğneli bir dilim var işte kolay evde zor çarşılarda geçirgen beni yalnız bir

asırlık kuyulardan çektiğim hüzünleri mezesiz içiyorum tabutumun içinde adımlarım uzarken damıttığım acılar  anasonla demlenir akşamüzerlerinde cesaretim  sırtımda celladımı ararım belalı kralların sahte cennetlerinde  

dokuzu sildim defterden, boşluğu dolmaz gider, bir noksan ki, bin yıl geçse şifa bulmaz keder! ayla’nın göğsünde mermi, kalbinde binbir yara, bu leke, bu

ayakkabı doğar güneşin eşiğinde dişlilerin arasına sıkışmış biri beni yerde arayan nafile dünyanın pili masada sökük   daralan odalardan taşan zaman sultanahmet kapısında yağmur