– FAİK KUMRU * Bir gönül hikâyesi görürsün belli ki sen Otuz yılı harcadım bulduğun eskisi ben. * Nerede kaldın ey yâr,senelerce bekledim! Gençliğimi
MANŞET
ŞEHADET MEVSİMİ
– FİLİZ KALKIŞIM ÇOLAK * hadi kalk murat iki yanına düşen kollarını boynuma dola çoban menekşem ak sütüm anadolu’m kalk kırdılar mı körpe kanatlarını
ŞEN ŞAKRAK ÇOCUKLARDIK
– RECEP ŞEN * biz şen şakrak çocuklardık ahret kardeşiydik birbirimizle ne hile bilirdik ne de eğrilik korku ve hüzün uğramazdı semtimize uzanırdık yemyeşil
YÜREĞİNİZE DÜŞEN O GİRDAP
– OĞUZ KAYIRAN * Ayık Özdemir’in derin acısına Ve Deniz’in talihsiz yazgısına – Atlas dağının kuzunu yalayarak indi görünmez o rüzgâr koynuma
GÜLÜ
– İLKER GÜLBAHAR * yediveren gibi dört mevsim açar gönül gergefinde işlersen gülü kuruyup dökülür kalınca naçar dikenine basıp taşlarsan gülü * ateş gibi
ŞAHİT KALSIN
– HAŞİM KALENDER * Sessiz, duru duruşum bulutu ıslatmakta; Burcu burcu kokarken toprak gel eylemekte. Çektiğim çilelerin, tadı kaldı damakta Yüzümdeki çizgiler, hepsini söylemekte.
BİR YAZAR İKİ KİTAP
– AKİF NECİPSOY * Yazar Ahmet Şevki Şakalar’ın 2016 yılında çıkardığı ve hikâye türündeki ilk kitabı Kayıp Kişilikler Parkı’ndan sonra, bu yaz ilk baskısı
GERİ DÖN
*YADULLAH RÜYAYİ – Farsçadan Çeviri: Nasrin Zabeti Miandoab * GERİ DÖN geri dön ey yorgun kervan geri dön tuzun zihni kısır ve çoraktır kömürün
GÜN BATIMI BİNEĞİ
– MEHMET OSMANOĞLU * soğuk t/enli tahtalar birbirine çatılmış ürperip gölgesinden gölgem bile kaçıyor kanı çekilen bir ten içine kapatılmış gizemli bir el sanki
TOPRAK KOKUSU
– NECMETTİN YALÇINKAYA * Sokağın başında durdum, kederle izlemeye başladım. Evlerin çoğu çoktan dört-beş katlı apartmanlara dönüşmüştü. Çocukluğuma dair hiçbir iz kalmamıştı. Burnumun direği
