ŞİİR

 – MEHMET MORTAŞ * önünde hayata sığmayan sarp yokuşlardan zihninde büyüttüğün anne yüreğidir masal her kelimen ruhumuzda aşiyan yuvası kapımızın önü boşluğun habercisi sonsuzluk

 – SEBAHATTİN KARADAŞ  * Türk yurdunda sönmez Ocak, Altaylardan köz gelir Solarsa Turan’da tek gül, gönüllere güz gelir Tohum dal salar Söğüt’te,çağ açar Sultan

 – SELİM ERDOĞAN    * Bir soluk dünya mıydı, bir solukluk dünya mı Renk katmadı dikilen ağaçlar kabristana Hayali gerçek miydi, yok sahici rüya

– HIZIR İRFAN ÖNDER * gür bir ormanda yalnız bir ağacım içimi dert kemirir haberi yok kimsenin ya seherde kanayan bir güldür ölüm yahut

 – M.NİHAT MALKOÇ   “her dem yeni doğarız/bizden kim usanası”   tarihler yirmi altı şubatı gösterirken paslı bir kılıç geceyi ikiye böldü orta yerinden

– FİLİZ KALKIŞIM ÇOLAK * gönlümün düşler ormanında sürüklenen ırmaklardan ak bana ey çocukluğum ıslansın efkarında kor ateşler savrulsun gün ağızlarının titreyen yaprağından diyarlarıma

  – HÜSEYİN BURAK US *                                      ‘ey sesinden seneler serpilen yirmi bu tebessümlerin suçu ne kaçak gibi yüzümüzde’   şuraya da alizarin kızılı

 – RIDVAN YILDIZ * tepemde gün ışığı şarkıları çaldığında parmaklarından uyku düşecek bir çocuğun toprak kadar sustum, arsız sularda gövdem değince aynalara alevli bir

– ERCAN SAĞLAM * yüzden geriye doğru, birer ikişer üçer hızımı alamadım ha bire sayıyorum öyle bir kar yağmış ki hayatım üzerine bilmiyorum n’olacak,