ŞİİR

 – Beyaza bürünürken Berit baştan aşağı Sarmış etrafını inceden bir sis kuşağı Uzaktan izlerim Tombak, Ericek, Çardak’ı Başın göklere erişir senin Berit Dağ’ı –

gecenin gözünün rengini bir ben görürüm bir dağın kalp atışını bir ben duyarım bir denizin hıçkırıklarını bir ben anlarım   dünyanın içindeki ateşi bilirim

bir nehir yorganı bulut açmış göklere ay parçası çocuklar arkasından kop ki yetişesin rüzgara   kimse gelmez arkamızdan biz çağırsak bile boşa çıkar sesin

Vazgeçtim kapı zilinin çalınmasını beklemekten. Vazgeçtim. Pencere arkasından kıyısız yolları gözetlemekten. Kızgınım, öfkeliyim ve de kırgınım… Beklettiğim Yağmur’a, Yağmur’un kavuşmasını erteletmekten. Küçük bir kız

* Saklıdır sinemde bin bir esrar, Dil söylese, hâl edemez izhar. Aşk ateşiyle yanar can ü dilden, Gör ki pervane düşerken nezar. * Sır