ŞİİR

işgalci yaralar karantinada izimizi süren şüphelilerin odasındayız gül dikenleri  batıranların   orantısız yönlere evrilmişti hesaplar ve planların ucundaki kurbanlar bizdik   zarara uğrattığınız kaçıncı

* Saklamışlar güneşi ardına Kafdağı’nın, Karanlıklar dans eder hüzünlü ak yüzümde. Renklerini çalmışlar garip gökkuşağının, Yıldızları dökülmüş kalmamış fer gözümde. * Yanağımı ıslatır düşen

– Bağlamanın tellerinde Hüzünlerle gamlanırım. Eksiğim yâd ellerinde Vuslatınla tamlanırım. – Efkâr basar yüreğimi, Kırar gönül direğimi, Çok görürler ereğimi, Hasretinle demlenirim. – Yaralarım

zaman sürüyor beni günlerinden gölgenin izini bulamıyorum hatıraların yeniden bir işaret arıyorum peşinden koşmak için şiirin adını bir maden işçisinden alıyordu gölgesi olmayan bir

ey Muhammed’in göz aydınlığı özlem şehrinin başkenti   ey vuslat busesi deniz kokusu uzak diyarların içli türküsü  seher vakti pencereden dolan inşirah   ey

– Dertlerimi eğirip kirmene sarıyorum, Kerem’in izindeyim Aslı’mı arıyorum, Dönüp dolaşıp yine hep sana varıyorum. Allah yazdıysa seni alasım var Narçiçek. Şu gönlümü dertlere

volkanın devinen magması gibi yakarak her geçtiği yeri olabildiğince yakmalı kelimeler dağlamalı yüreği. acemi kalıyor sözcüklerim sanki yapmacık, sanki çiğ. heykeltıraşın; -bulamayınca aradığı ruhu-