MANŞET

* Deli miyim divane mi muhâldır, Bir yanım mutludur, zarda bir yanım. Gülerim, ağlarım, bilmem ne hâldır. Tutuşur ciğerim, harda bir yanım. * Yılgı

Ey göklerin seyyahı, ey merhamet pınarı; Yanık bir mektup gibi, yüreğimin kenarı! Ey benim billur burcum, ey ayın bedir hali. Yaşıma yetmemişken ruhumun nedir

* Aşk üzere oldu ezelden beri Bir ana bir baba, eşten ibaret. Aslı topraktandır, üstünde deri İki kol bir gövde, baştan ibaret. * Kafeste

sözcükler bilirim unutulmaz rüzgarın yaprağa fısıldadığı yaprağın toprağa. uzaktan görüp birbirini ilk buluşan sevgilinin dediği gibi “saçlarından tanıdım seni.”   sözcükler bilirim unutulmaz namlunun

 – Beyaza bürünürken Berit baştan aşağı Sarmış etrafını inceden bir sis kuşağı Uzaktan izlerim Tombak, Ericek, Çardak’ı Başın göklere erişir senin Berit Dağ’ı –

gecenin gözünün rengini bir ben görürüm bir dağın kalp atışını bir ben duyarım bir denizin hıçkırıklarını bir ben anlarım   dünyanın içindeki ateşi bilirim

bir nehir yorganı bulut açmış göklere ay parçası çocuklar arkasından kop ki yetişesin rüzgara   kimse gelmez arkamızdan biz çağırsak bile boşa çıkar sesin

Vazgeçtim kapı zilinin çalınmasını beklemekten. Vazgeçtim. Pencere arkasından kıyısız yolları gözetlemekten. Kızgınım, öfkeliyim ve de kırgınım… Beklettiğim Yağmur’a, Yağmur’un kavuşmasını erteletmekten. Küçük bir kız

* Saklıdır sinemde bin bir esrar, Dil söylese, hâl edemez izhar. Aşk ateşiyle yanar can ü dilden, Gör ki pervane düşerken nezar. * Sır